Hoe we het centrum ook noemen. Beslissend is wie zich erom bekommert.

Op een vrijdagmorgen sta ik graag aan de Hauptkanal, met een kop koffie in mijn hand, en kijk ik hoe het Untenende leeft. Mensen die over de weekmarkt slenteren, een paar woorden bij een kraam, kinderen aan het water. Dat is Papenburg op zijn mooist. En juist op zulke ochtenden merk ik hoe sterk een levendig centrum het hart van een stad is.

Deze week heb ik een bijdrage van de Stadtmanufaktur uit Hamburg gelezen, die me eerst deed glimlachen en toen aan het denken zette. De vakmensen daar ruziën over begrippen. Citymanagement, binnenstadmanagement, centrummanagement. Iedereen begrijpt er iets anders onder.

En dan komt de zin die raak is. Achter de begripsverwarring zit bijna altijd een verwarring over verantwoordelijkheden. Vertaald: het is niet zo belangrijk hoe we de zorg voor het centrum noemen. Belangrijk is of duidelijk is wie de kaders stelt, wie uitvoert en wie uiteindelijk de bloemversiering voor het lentefeest regelt.

Het probleem is zelden het geld alleen

Dat komt precies overeen met wat ik hier in gesprekken met winkeliers, horecaondernemers en verenigingen hoor. Een goed idee voor de binnenstad mislukt zelden door een gebrek aan wil. Het mislukt vaak doordat uiteindelijk niemand echt verantwoordelijk is. De een wacht op de stad, de stad wacht op de aanvraag, de aanvraag wacht op een handtekening, en het idee wacht tot niemand het meer heeft.

Wie een winkel in het Untenende heeft, kent dat. Je hebt een idee voor je etalage, voor een gezamenlijke actie, voor een feest. En dan besteed je meer tijd aan uitzoeken wie je eigenlijk moet vragen dan aan het idee zelf. Dat maakt moe. En op een moment doe je het simpelweg niet meer.

De Stadtmanufaktur brengt het scherp onder woorden. Levendige plekken ontstaan niet door het mooiere begrip, maar door duidelijke rollen. Precies daar begin ik.

Een kartrekker voor het centrum

Ik wil voor de binnenstad wat ik in het algemeen voorsta. Een duidelijke verantwoordelijkheid met naam en gezicht. Een vaste kartrekker voor het centrum, bij wie winkeliers, horecaondernemers en verenigingen terechtkomen zonder zich eerst door een organigram te worstelen. Een aanspreekpunt dat niet alleen beheert, maar dingen echt samenbrengt en op gang brengt.

Dat is geen nieuw ambt om het ambt zelf. Dat is het tegenovergestelde van bureaucratie. Een idee uit de binnenstad moet een korte weg hebben en een betrouwbaar antwoord, ook als het antwoord een keer nee is. Een duidelijke afwijzing binnen twee weken is meer waard dan een vriendelijk misschien over twee jaar.

Daar hoort voor mij bij dat de mensen die het centrum dragen, meebeslissen. De winkelierster weet beter dan welk rapport ook wat er met haar straat mis is. De caféhouder weet wat er op een avond met een evenement echt ontbreekt. Luisteren en dan een besluit nemen, in die volgorde.

Een levendig centrum en een sterke economie zijn hetzelfde

Een levendige binnenstad is geen versiering die je je permitteert als al het andere klaar is. Ze is een economische factor. Elke etalage die licht blijft, is een bedrijf dat huur betaalt, mensen in dienst heeft en aan de stad bijdraagt. Elke leegstand trekt de volgende aan.

In meer dan 25 jaar werkervaring, waarvan 8 jaar in de economische ontwikkeling van deze stad, heb ik gezien hoe snel een locatie omslaat als niemand haar actief houdt. En hoeveel er mogelijk is als één persoon de leiding heeft en volhoudt. Een sterk centrum valt niet uit de lucht. Het is de som van veel kleine besluiten die iemand betrouwbaar neemt.

Daarom is de vraag van de Stadtmanufaktur zo belangrijk voor mij. Niet: hoe noemen we de zorg voor het centrum? Maar: wie bekommert zich er echt om? Ik geef daarop een duidelijk antwoord. Het centrum is een zaak van de burgemeester zelf, en het krijgt een gezicht dat aanspreekbaar is.

Een mogelijkmaker is niet wie het mooiste plan voor de binnenstad schrijft. Een mogelijkmaker is wie ervoor zorgt dat het goede idee uit de winkel ook echt wordt uitgevoerd.

Papenburg kan meer. En ons centrum kan weer meer stralen als duidelijk is wie zich erom bekommert.

Wat mis je in onze binnenstad, en wat maakt haar voor jou levendig? Schrijf me gerust, per e-mail of via het contactformulier. Ik lees mee en ik antwoord.