Het netto wordt krapper. Juist nu blijkt wat een vestigingsplaats echt waard is.
De sociale premies stijgen, netto blijft er minder over. Wat een burgemeester daaraan niet verandert, en wat Papenburg toch zelf in de hand heeft.
Sabrina Wendt
Het zijn weer de kleine zinnen die blijven hangen. Een moeder bij de kassa die even rekent voordat het tweede pak koffie op de band komt. Een aannemer die me bij mijn bedrijfsbezoek deze week de orderboeken laat zien, vol tot ver in het volgende jaar, en die toch als eerste zegt dat niet de opdracht hem bezighoudt, maar de vraag wat elke nieuwe medewerker hem kost, voordat die de eerste handslag maakt.
Dat is geen stemming uit de televisie. Dat is de zorg op een heel gewone werkdag in Papenburg.
Deze week heeft die zorg ook een officieel getal gekregen.
De wereld stuurt de rekening, het land discussieert
De Wirtschaftsweisen, de Sachverständigenrat van de Bondsregering, hebben hun voorjaarsrapport gepresenteerd. Ze halveren de verwachte groei voor dit jaar, van 0,9 naar 0,5 procent. En ze zeggen een zin die veel mensen pijn doet: zonder hervorming stijgen de sociale premies van 42,3 procent vandaag naar 45,4 procent in het jaar 2030 en naar bijna 50 procent in het jaar 2040.
Vertaald betekent dat twee dingen. Voor elk bedrijf stijgen de kosten voordat het eerste product is verkocht. En voor elk gezin blijft er aan het eind van de maand minder over. Wie van scheepsbouw, toeleveranciers en toerisme leeft, kent deze mechaniek. Een beslissing in Berlin of Brüssel komt een paar maanden later als concrete vraag terecht aan een keukentafel in Aschendorf, Bokel of Obenende.
Wat een burgemeester niet kan veranderen
Nu ben ik eerlijk met je, ook al zou het in de verkiezingsstrijd makkelijker zijn om het tegendeel te beweren. Over pensioen-, zorg- en ziektekostenpremies beslist Berlin, niet het stadhuis. Een burgemeester draait niet aan deze knoppen. Wie je iets anders belooft, verkoopt je lucht.
En toch houd ik me er niet buiten. Een mening daarover heb ik wel degelijk. Een land dat zijn premies richting 50 procent laat lopen, ontneemt zijn bedrijven de adem en zijn gezinnen de lucht om adem te halen. Daar zijn hervormingen voor nodig, en wel snel. Me erbuiten houden is de gemakkelijke weg. Houding betekent dat je het uitspreekt, ook als ik het zelf niet beslis.
Wat we in Papenburg wel degelijk in de hand hebben
Hier komt het deel dat mij als burgemeester echt aangaat. Hoe duurder een vestigingsplaats van buiten wordt, des te meer beslist datgene wat we ter plekke zelf vormgeven. En daar is mijn invloed groot.
Tempo eerst. Als een bedrijf in Papenburg wil groeien, dan mag een vergunning geen half jaar in de archiefkast liggen. Snelheid van het bestuur is klinkende munt, juist wanneer de kosten elders stijgen. Daarom mijn vaste toezegging: een vaste contactpersoon voor elk bedrijf, van de eerste aanvraag tot de vergunning. Eén nummer, één gezicht, één duidelijk antwoord.
Dan nabijheid. Ik bezoek elke week een bedrijf in Papenburg, vijftig per jaar, vast in de agenda en niet alleen in de verkiezingsstrijd. Omdat ik een probleem in de werkhal beter begrijp dan vanaf een podium.
En tot slot koopkracht. Als gezinnen netto minder hebben, telt elke euro die in Papenburg blijft in plaats van weg te pendelen. Sterke bedrijven ter plekke zijn banen ter plekke. Betrouwbare kinderopvang zorgt ervoor dat beide ouders gaan werken, als ze dat willen. Dat alles draagt een sterke economie. Zij is het fundament waarop kinderdagverblijven, woonruimte en verenigingen en daarmee de leefkwaliteit van de Papenburgers staan.
Mogelijkmaker betekent leveren wanneer het moeilijk wordt
In meer dan 25 jaar werkervaring, waarvan 8 jaar in de economische ontwikkeling van deze stad, heb ik geleerd waar deze hefboom zit. Niet uit het leerboek, maar uit honderden gesprekken met mensen die ‘s ochtends als eersten de hal openen.
Het rapport uit Berlin verander ik niet. De manier waarop een bedrijf in Papenburg goed kan werken en groeien, die geef ik vorm. Juist daarvoor sta ik. En omdat ik onafhankelijk ben en aan geen partij gebonden, kan ik me deze houding permitteren.
Een mogelijkmaker is niet wie over de grote crisis klaagt. Een mogelijkmaker is wie ervoor zorgt dat het voor de eigen voordeur toch vooruitgaat.
Papenburg kan meer. Ook als de wind van buiten ruwer wordt.
Hoe merk jij dat, in je bedrijf, aan je keukentafel? Schrijf me gerust, per e-mail of via het contactformulier. Ik lees mee en ik antwoord.